Oświetlenie lądowisk dla helikopterów

1
463

Lądowiska dla helikopterów mogą znajdować się w skrajnie różnych miejscach i nie zawsze na każdym takim obiekcie znajdziemy wszystkie rodzaje świateł. Jednak, oczywiście, istnieją oznaczenia i systemy oświetleń, w które lądowiska przeznaczone do nocnych operacji lotniczych muszą być wyposażone.

Jak wygląda takie lądowisko? Jak oznaczone są strefy służące do lądowania i co oznaczają poszczególne światła?

Tym właśnie się dziś zajmiemy!

Oznaczenia lądowisk dla śmigłowców (Helipad markings)

Oświetlenie lądowisk dla helikopterów
Oświetlenie lądowisk dla helikopterów
Główną oznaczoną strefą na lądowiskach dla helikopterów jest tak zwana strefa FATO (Final approach and take – off area, strefa podejścia końcowego i startu). To prostokąt, którego wielkość musi przekraczać długość helikoptera co najmniej 1,5 razu. Pośrodku wyznaczonego prostokąta znajduje się strefa TLOF (Touchdown and lift – off area, strefa przyziemienia i utraty siły nośnej). To kwadrat lub prostokąt, który powinien mieć wielkość co najmniej taką, jak średnica wirnika nośnego największego obsługiwanego śmigłowca. Pośrodku strefy TLOF widnieje litera „H”.

Ponadto, na lądowisku powinien się także znajdować punkt celowania oznaczony w kształcie trójkąta równobocznego. Na lądowiskach przeznaczonych do obsługi nocnych operacji lotniczych muszą być zainstalowane specjalne systemy oświetleń, wspierające pracę pilota.

Oświetlenie strefy FATO

Strefa końcowego podejścia i startu to cztery światła o intensywności co najmniej 100 kandeli, świecące w kolorze białym. Umieszczone są one w równych odstępach, których długość nie może przekroczyć 50 metrów. Wysokość lamp stosowanych do oświetlenia strefy FATO nie może przekroczyć 25 centymetrów. Dodatkowo, jeśli mogłyby stanowić potencjalne zagrożenie dla lądującego helikoptera, muszą być wbudowane w płytę lądowiska, na równi z jej powierzchnią.

Oświetlenie strefy TLOF

Strefę przyziemienia i utraty siły nośnej oświetlają co najmniej cztery światła zielone, po każdej ze stron. Są one rozmieszczone równomiernie, w odstępach nieprzekraczających długości 5 metrów (dla lądowisk naziemnych) i 3 metrów (dla lądowisk na podwyższeniach). Podobnie jak w przypadku oświetlenia strefy FATO, oprawy świateł nie mogą być wyższe niż 25 centymetrów lub muszą być zainstalowane na równi z powierzchnią lądowiska.

Reflektory (Flood lights)

Reflektory (Flood lights)
Reflektory (Flood lights)
Lądowisko dla śmigłowców może, lecz nie musi, być wyposażone w reflektory – to oświetlenie pomocnicze. Wykorzystuje się je w sytuacji, gdy światła znajdujące się w otoczeniu strefy lądowania nie wystarczają do odpowiedniego oświetlenia lądowiska. Reflektory oświetlają obie strefy, FATO i TLOF i/lub strefę parkowania. Strumień światła kieruje się w dół, by nie oślepiał pilota, a jednocześnie oświetlał płytę lądowiska.

Wskaźnik kierunku lądowania (Landing direction indicator)

Wskaźnik kierunku lądowania to pięć wielokierunkowych świateł w kolorze zielonym. Umieszczone są one centralnie na linii lądowania/startu w odstępach co 5 metrów. Ich linia powinna znajdować się w odległości od 6 do 18 metrów od granicy strefy przyziemienia i utraty siły nośnej (TLOF).

Punkt celowania (Aiming point)

Punkt celowania, jak wspomnieliśmy, ma kształt trójkąta równobocznego, w którym jedna z dwusiecznych kąta wskazuje kierunek lądowania. Oświetlenie punktu celowania stanowi co najmniej 6 lamp świecących dookólnie światłem białym. Lampy takie powinny dawać możliwość montażu w podłożu. Sterowanie oświetleniem punktu celowania powinno się odbywać na dwa sposoby: włącznikiem ręcznym i bezprzewodowo.

Wskaźnik kierunku wiatru (Wind direction indicator)

Wskaźnik kierunku wiatru (Wind direction indicator)
Wskaźnik kierunku wiatru (Wind direction indicator)
Wskaźnik kierunku wiatru pokazuje pilotowi nie tylko – oczywiście – kierunek wiatru, ale także zapewnia informacje dotyczące jego prędkości. Umieszcza się go z dala od ścieżki podejścia, by nie stanowił zagrożenia dla lądującego helikoptera. Jeżeli lądowisko wykorzystywane jest do operacji nocnych, wskaźnik musi być odpowiednio oświetlony. Do oświetlenia stożka (rękawa) stosuje się oświetlenie o intensywności co najmniej 10 kandeli. Na szczycie słupka natomiast montuje się oświetlenie przeszkodowe o niskiej intensywności.

Oświetlenie drogi kołowania (Taxiway lighting)

Drogę kołowania przeznaczoną do ruchu śmigłowców oświetlają dwukierunkowe światła błyskowe w kolorze zielonym. Są one rozmieszczone w odstępach o długości 60 metrów. Wyznaczają granicę trasy kołowania.

Oświetlenie przeszkodowe (Obstruction lighting)

Oświetlenie przeszkodowe stosuje się na budowlach i konstrukcjach, których budowa, a przede wszystkim wysokość, mogą grozić kolizją. Do oznaczania przeszkód wykorzystuje się światło o niskiej, średniej i wysokiej intensywności. Światłem o niskiej intensywności oznacza się obiekty, których wysokość nie przekracza 45 metrów. Jeśli wysokość przeszkody jest większa, stosuje się światło o średniej intensywności. Natomiast światło o wysokiej intensywności wykorzystywane jest zamiast oznaczania przeszkód w formie malowania (na przykład na drapaczach chmur).

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułOświetlenie przeszkodowe

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here